उस्तै प्रेम, उस्तै सपना र उस्तै शान्ति
अशोक खलान को मान्छे
४ अप्रिल
डार्मस्टा
ए माली बिना उम्रीएका वर्णसंकर फूलहरु
कसरी आयतित प्रकोप फैलाई मेरो आधी फुलबारीमा
तिम्रो सड्ने बिसादीले मेरा फूलहरु त्रस्त छन आजकाल
हिजोसम्म मेरा फूलहरुले त शान्तीका गीत गाउँथे
प्रगतिका सपनादेखी मेरा फूलहरुले पसिना बगाउथे
आजकल मेरा फूलहरु दिनानुदिन विचार सुन्य हुँदै छन्
आफ्नै वागलाई भत्काएर आयातित छलाङका कुरा गर्दै छन्
प्रेम अहिंशा सदाचारको तपोभुमी हो मेरो फुलबारी
यस्को रंगी बिरंगी आधी फुल हरु बिदेशिदै छन्
आफ्नै मालीलाई लत्याइ उर्बता बिगार्दै छन्
उर्बर भुमी बेगर फुल ले कसरी पालुवा खेल्न सक्छ र
आयातित बिसादिको प्रयोगले बलौटे माटोमा केही वेर उर्वर देखियला
तर विसादीको रस पागो माटो मा पर्न नपाओस
यसले भुमीको उर्वरतालाई बिगारी बन्झर बनाउछ
होसियार मेरो तपस्वी आधी फुलहरु हो
बर्णसंकरको आक्रमणलाई निस्तेज पार्ने बेला हो यो
यती बेला तिम्रो फुलबारीलाई तिम्रो मोहोर को खाचो छ
त्यो मोहोर आत्मादेखी शान्ती अहिंशाका पूजारीलाई लगाइदेउ
देखाइदेउ आशु तडप र बेदनाका घाऊ भर्नेहरुलाई
ए मेरा फुलबारीका रँगी-बिरँगी फुलहरु हो
यो युगको माग अझै आफ्नै सभ्यता र सस्कृतिमा रमाउदै
प्रगती का हातेमालो मा मालश्री को धुन बजाउने हो
कठपुतलिका खेल रच्ने भ्रामिक जादुगर संग बच्ने बेला हो
यती बेला सडक गल्ली चौबाटो दोबाटोमा
मिथ्याजाल फ्याक्ने दुष्ट संग बिचारको लडाईं लड्नु पर्छ
ए डराएका फुलहरु हो नरोउ एक चोटि सत्य चिन्नु पर्छ
प्रेम बिना बिग्रिएको हाम्रो फुलबारीको यो दशा
सुरु भएको धेरै भएको छैन आयातित विषादी परे देखी
हामी क्षेत बिक्षेत भएउ फुलबारीमा अंकमाल गर्न नसक्दा
आयातित विषादी नपिउने संकल्पमा शान्ती पुत्र लाई मोहोर लगाइदिउ
अनी फूल र मालीबिचको उस्तै प्रेम उस्तै सपना उस्तै शान्ती फर्काइदेउ ।
Samstag, 15. November 2008
Abonnieren
Kommentare zum Post (Atom)
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen