न्याउरी मारी पछुतो
भयन्कर ठुलो राक्षसको पन्जा भित्र
नयाँ सपनाको अवतरण गर्न खोजेको छ मेरो देश ले
मेरो आफ्नै अस्तित्व मेरै हातले मेटाउने प्रयासमा
बन्दुकेको चक्रब्यु भित्र झन झन फसेको अभिमन्यु हामी
शायद अब पुर्बीयुरोप र कम्बोडियली नियती भोग्दैछौ हामी
यो कालरात को सुरुवात नहोस् बन्दुके बिजयी उत्सव
त्यो रातो अविर मग्मगाउदो फुल अब मन्दिरमा नदेखिएला
कर्मा बिहिन सपनाको पिडाले भौतरिएको बेरोज्गार
नैतीकता बिहिन आश्वासन का जालो ले घेरेको संस्कार
पुन बन्दुकको मोहरीमा झुकेको शिर
कालान्तर मा पस्चताप को गहिरो अष्रुतलाउ बन्ला
आज बन्दुकेलाई मोहोर लगाउने हरु ले न्याउरी मारी पछुतो मान्लान
जीवनभर को आस्था तोडिएपछी जोडन गाह्रो हुन्छ
जागी हरु लाई आह्वान छ मेरो
आस्थाका दस्तावेज बचाइ राख्न
राष्ट्रबाद को पतका मनभित्र फहराइ राख्न
अनी आवश्यक परे एकचोटी जाग्राम बस्न
भोली राष्ट्र ले तिब्ब्ती नियती भोग्नु नपरोस
चोरलाई चौतारी सुम्पिसकेका छौ
अब चौतारी को बहुमुल्य ईतिहास बचाउन कष्ट होला
राष्ट्र पुन एकचोटी ब्यालेट बक्स मा झुक्दै
हिंशा बादी लाई आत्मासाथ गर्दा को परीमाण
अनन्त पस्चाताप मा जल्न नपरोस
सदियौको धरोहर प्रती बितिष्णा जगाउदा
भोली न्याउरी मारी पछुतो नहोस
अशोक " खलान को मान्छे "
ड्राम्स्टाड जर्मनी
Freitag, 27. März 2009
Abonnieren
Kommentare zum Post (Atom)
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen